ಕೃತಜ್ಞ(ಘ್ನ)

ಸತ್ತ ಆ ಪಾದಪದ

ತುತ್ತ ತುದಿಯೊಳಗಿರುವ |

ಕಡ್ಡಿಗಳ ಮೆತ್ತನೆಯ

ಗೂಡಿನೊಳಗಿಂದ ||

ಹಸಿವೆಯಿಂ ಬಳಲುತ್ತ

ಬಿಸಿಲಿನಿಂ ಕಂಗೆಡುತ

ಚಿತ್ತದಲಿ ಮತ್ತನೇ-

-ರಿಸುವ ಆ ಖಗದ..

ತತ್ತಿಯೊಳಗಿಂದ ತಾ

ಕತ್ತ ಹೊರ ಹಾಕುತ್ತ

ಅತ್ತಿತ್ತ ತಿರುಗಿ ಕೈ

ತುತ್ತ ನೀಡೆನಲು

ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲೆದಲೆದು

ಹತ್ತು ಕಡೆಗಳ ಸುತ್ತಿ

ತಾ ಹೆತ್ತ ಕರುಳ ಬ-

ಳ್ಳಿಗೆ ತುತ್ತನಿಡುತ

ತನ್ನೆರಕೆಯೋಸರಿಸಿ

ನೆಳಲಾಸಗೈಯುತ್ತ

ನಿಜ ಬದುಕ ತೇವ ತಾ-

-ಯಿಯನು ತಾ ತೊರೆದು

ಬಲಿತ ಆ ಯುವ ಖಚರ

ಹೆತ್ತ ಹೃತ್ ಸೀಳುತಲಿ

ಕಾವಿತ್ತ ಕಾಯವನು

ತ್ಯಜಿಸಿ ತೆರಳುತಿದೆ...!

( ನಲ್ಮೆಯ ಅಜಯ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು)

ನನ್ನ ಖಯಾಲಿ

ಕಡೆಗೂ ನನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ರೂಪಿಸುವ ಬಯಕೆ ಇಂದಿಗೆ ಫಲಿಸಿದೆ! ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತ ತೆಗೆಯುವ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳ ಬ್ಲಾಗ್ ಒಂದನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಯೋಚನೆ ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಇತ್ತು. ಈಗ ಅದು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ.
ನನ್ನ ಹೊಸ ಬ್ಲಾಗನ್ನೂ ಕೂಡ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸ್ತೀರಿ ಅನ್ನೋ ಆಶಾಭಾವ ನಂದು!
ಇದು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್.. ನನ್ನ ಖಯಾಲಿ !!

ತುಲನೆ!

ಜಿನುಗುನುಗುತಿದೆ ಆಷಾಢದ ಮಳೆಯು..
ಮೆಲ್ಲ ನಗುತಿಹುದು ಹೂ-ಪಕಳೆಯು!

ಮೇಘರಾಜ ಮರೆಮಾಚಿ ನೇಸರನ
ಆಡುತಿಹನಾಟ ಬಾನಂಗಳದಲಿ..

ವರುಣ ತಾ ಭೂರಮೆಯ ತಣಿಸುತಿಹ
ಅಮರ ಪ್ರೇಮಿಯು ತಾ ನಾಚುವೆನಿತು!

ಧರಣಿಕುಲೆ ಹೂ ಮುಡಿದು ನಲಿದಿಹಳು
ಪ್ರಿಯನ ಅಮೃತಧಾರೆಯ ಮೆಲ್ಲ ಹೀರಿಹಳು!

ಅಲ್ಪ ಮನುಜಮತಿಯ ತೋರಿಸುತ್ತ..
ಸುತ್ತುವರಿದರೂ ಸದಾ ಪ್ರಿಯೆಯ ಸುತ್ತ,
ನೀಡಬಲ್ಲನೆ ಸಖನು ಇಂತಿಪ್ಪ ಮಳೆ-ಭುವಿಯ ತೆರದಿ ಸವಿಯಾದ ಮುತ್ತ?

ಜೀವ - ಜೀವನ.

ನನಗೀಗ ೨೨ ನೇ ವರ್ಷ ನಡೀತಾ ಇದೆ. ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಾಗಿನ್ದ್ಲೂ, ಅಂದ್ರೆ ಸುಮಾರು ೧೯ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚ ಒಂದೇ - "ಮೈಸೂರು".
ಏನಿಲ್ಲ ಈ ಊರಲ್ಲಿ? ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ರಸ್ತೆಗಳು, ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಜನಗಳು. ನೆಳಲನೀವ ಮರಗಳು, ಮುದವನೀವ ಕೆರೆಗಳು! ಧರ್ಮ ಬೆಳಗಿಪ ಗುಡಿಗಳು!

೧೦ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ, ಮಾಯಾನಗರಿ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಸ್ತೇನ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಈ ಕಡೆ ದಾಟೋಕೆ ಹೆಣಗಾಡಬೇಕು.. ಅದೇ ೧೦ ನಿಮಿಷ  ತಗೊಂಡು, ಒಂದು ಗಾಡಿ ಇದ್ರೆ, ಇಡೀ ಮೈಸೂರನ್ನೇ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಹಾಕಬಹುದು. ಅದೇ ಮೈಸೂರು! ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅಬ್ಬಬ್ಬ ಅಂದ್ರೆ ೧೫ ನಿಮಿಷ ತಗೊಂಡ್ರೆ ಹೆಚ್ಚು! ಬೇಕಾದಾಗ ಕಾರಂಜಿ ಕೆರೆ, ಬೇಡವಾದಾಗ ಕುಕ್ಕರಹಳ್ಳಿ ಕೆರೆ. ಖುಷಿ ಆದ್ರೆ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟ - ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ. ಪುರುಸೋತ್ತಿದ್ರೂ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟ - ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ಕೊಂಡು! ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ನ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ನಂಜನಗೂಡು! ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಸೋಮನಾಥಪುರ, ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಮೀನಾಕ್ಷಿಪುರ! ಕೂಗಳತೆಯ ದೂರದ ರಂಗಾಯಣ, ನಟನ.. ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್... ಇನ್ಮೇಲೆ ಇವೆಲ್ಲ ನಂಗೆ 'ಇತಿಹಾಸ' ಆಗುತ್ತೋ ಏನೋ ಅಂತ ದಿಗಿಲಾಗ್ತಿದೆ! ದಿನಾ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಇಳಿಯೋದ್ರಲ್ಲಿ ಇರೋ ಖುಷಿನೇ ಬೇರೆ. ಬಂಡೆ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಇಡೀ ಊರನ್ನೇ ನೋಡೋ ಮಜಾ ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯುತ್ತಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಬೇಸರ. ಜಿ.ಟಿ.ಆರ್. ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ, ಗ್ರೀನ್ ಲೀಫ್ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ, ಬಾಂಬೆ ಟಿಫಾನೀಸ್ - ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸ್ವೀಟ್ಸ್ ಮೈಸೂರು ಪಾಕ್! ಸಿಂಡ್ರೆಲಾ-ಅಕ್ಲು ಆಲೂ ಪರಾಟ,., ಮಹೇಶ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಇಡ್ಲಿ ವಡೆ.. ಖಾನ ಖಜಾನ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಇಡ್ಲಿ..ಫಲಾಮೃತ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್..ಹನುಮಂತು ಚಿಕನ್ ಬಿರಿಯಾನಿ, ಆರ್.ಆರ್.ಆರ್ ಅನ್ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಊಟ, ಚಾಟ್ ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ಬಗೆ ಬಗೆ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳು...ಅಯ್ಯೋ ಏನೇನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕೋ ದೇವನೇ! ಇವೆಲ್ಲ ಬೇರೆ ಕಡೆನೂ ಸಿಗಬಹುದು, ಅಥವಾ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿರಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ಈ "ಇವುಗಳು" ಕೊಡೊ ಮುದ ಬೇರೆ ಏನೂ ಕೊಡಕ್ಕಾಗದೆ ಇರಬಹುದು! :)

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪೀಠಿಕೆ ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ, ಜೀವನೋಪಾಯ ಹುಡುಕ್ಕೊಂಡು ಮಾಯಾನಗರಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಡೋದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ತಯಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ! ಮೈಸೂರು ನಂಗೆ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೇ ರೀತೀಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದೆಯೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಮಾಡುತ್ತ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ! ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ ಸೈ, ಸುಮ್ಮನೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು :)
ನನಗಲ್ಲಿ ಒಳಿತಾಗದಿದ್ದರೂ ಚಿಂತಿಲ್ಲ, ಕೆಡುಕಾಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು! ವೈಪರೀತ್ಯ ನೋಡಿ, ಜೀವನ ಹುಡುಕ್ಕೊಂಡು, ಜೀವದ ಊರನ್ನು ಬಿಡೋ ಥರ ಆಗಿದೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ! ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚನೆ ಬರೋದು ಹೇಗೆ ಅಂದ್ರೆ, ಬಯಲು ನಾಡು ಮೈಸೂರನ್ನ ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸೋ ನನಗೆ ಹೀಗನ್ನಿಸುವಾಗ, ಮಲೆನಾಡು-ಕರಾವಳಿ ಮಂದಿ ಅದ್ಹೇಗೆ ಇರ್ತಾರೋ ಅಂತ! ಅಂತಹವರನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ಕೊಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ!

ಬೈ "MY"ಸೂರು!

ಅರಿಕೆ!

ಆಹ್! ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಕೆಲಸ, ಸೆಮಿನಾರು, ನೋಟ್ಸ್ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಗಡಿಬಿಡಿಯೊಳಗೆ ಇತ್ತ ಬರಲೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ! ಕೊನೆಯದ್ದು. ಮುಗಿದರೆ ನನ್ನ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮುಗಿದ್ಹಂಗೆ ಲೆಕ್ಕ! ನೀವೇ ಹೇಳಿ, ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಅಂತ ಓದೋದಕ್ಕೆ ಆಗತ್ತೆ? ಮಧ್ಯ ಮಧ್ಯ ಏನಾದರೂ ಟೈಮ್ ಪಾಸ್ ಮಾಡ್ಬೇಕಲ್ವೆ? ಕಳೆದ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದಿ ಓದಿ ತಲೆ ಗಿರಕಿ ಹೊಡ್ಯೋಕೆ ಶುರುವಾದಾಗ, ಕೈಲಿದ್ದ ಪೆನ್ನು ಪೇಪರ್ ತಗಂಡು ಈ ಪದ್ಯ ಗೀಚಿದೆ. ನನಗಂತೂ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ಹೋಯ್ತು..ನಿಮ್ಗೆ ಏನನ್ಸುತ್ತೋ ...ಓದಿ ಹೇಳಿ :)

ಎದುರು ಬಂದ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ

ಎದೆಯ ಕದ ದೂಡುವ ತವಕವಿಲ್ಲ..

ಬಾಗಿಲು ಬಡಿವ ಸದ್ದು ಕೇಳಿ 

ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿವ ಮನಕೆ ಪುಳಕವಿಲ್ಲ!

ತ್ವರಿತ ಹರಿತ ನಯನ ಶರವು

ನಾಟೆ ಘಾಸಿ ಪುಟ್ಟ ಎದೆಯು

ಚತುರ ಹಸಿತ ಕೇಳಿ ಕರ್ಣ

ಕೇಳದೆನ್ನ ಮಾತೆ ಇನ್ನ..

ಮಲೆಯ ಸೊಬಗ ಕಟಿಯು ಅದುವೆ 

ನದಿಯ ತೆರದಿ ಬಳಸುವಾಸೆ ಎನಗೆ..

ಅಶ್ಮ ವೃಕ್ಷ ಹೊಯ್ಗೆಯೆಲ್ಲ ತೊಯ್ದು

ಕಲಿವೆ ಹರಿತವಂಚ ಮೃದುವಾಗಿಸುವ ಬಗೆ!

ಎಷ್ಟು ದರ್ಪವಿದ್ದರೇನು ...

ಸುತ್ತುತಿಹುದು ಕಿರುಬೆರಳು ಸೆರಗ..

ಕೆರೆಯುತಿಹುದು ಕಾಲ್ಬೆರಳು ನೆಲವ..

ಮನ ನುಡಿಯುತಿಹುದು..

ಆ ನೆಲವೇ ನನ್ನೆದೆಯ ಕದವಾಗಬಾರದೇ?

ರಾಧೆ

ಮಧುಮಾಧವನಿಗೆ ಮದುವೆ!

ವಿರಹಿ ರಾಧೆ ತಾ ವಧುವೇ??

 ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಯುಗ ವಿರಹಿಯಾಗಿರ್ಪುದು ತರ ರಾಧೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ದೇವಕೀಸುತ ಕಂಸಾರಿಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಯಶೋದಾತನಯ ಪೂತನ್ಯಂತಕನಿಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಕಿರುಬೆರಳ ತುದಿಯಲಿ ಬೆಟ್ಟವ ಪಿಡಿದವಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಆಬಾಲ್ಯ ಅನುಗಾಲ ಬಳಿಯಿದ್ದವಗೆ..?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಮೂಲೋಕವೂ ಕಾಣಲು ಹಾತೊರೆಯುವಂಥವಗೆ?

ಇಲ್ಲವೇ..

.

.

.

.

 ವಧುವಾಗುವಳೇ ವಿವಾಹ ವೇದಿಕೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ,

ಮದುಮಗಳ ಸೆಳೆದೆಳೆದ ಅಪಹರಣಕಾರನಿಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಶಮಂತಕದಾಸೆಗೆ 

ಪ್ರಾಣಿಯ ಮಗಳ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಾಡಿದವಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಅಸುರನಡಗಿಸಿ ಗೆಲಿದ 

ಸಹಸ್ರ ಸಹಸ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹೃಚ್ಚೋರನಿಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಮೋಹದಿಂ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯ ವರಿಸಿದವಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಗೋಪಾಂಗನೆಯರ ಅಂಗವಸ್ತ್ರಗಳ ಅಡಗಿಸಿದವಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ಮಾಯೆಯಿಂ ಊರುಭಂಗವಗೈಸಿ 

ಕುರುಜ್ಯೇಷ್ಠನಂ ಕೊಂದವಗೆ?

ವಧುವಾಗುವಳೇ ತನ್ನ ಮರೆತು 

ಸ್ವಹಿತ ಸಾಧಿಸಿದ "ಸರ್ವೋತ್ತಮ"ನಿಗೆ?

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ರಾಧೆ ಇಂಥವನಿಗೆ ವಧುವಾಗುವುದು ವರವೇ? ತರವೇ? ಧರ್ಮವೇ?

ನನ್ನ ಪ್ರಣಯ ಪ್ರಸಂಗ!

ಹ್ಹ..ಎಲ್ಲರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಎಂತೆಂಥವೋ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುರವಾದದ್ದೆಂದರೆ "ಪ್ರಣಯ" ಪ್ರಸಂಗ.  ಎರಡು ಜೀವಗಳು ಒಂದಾದಾಗ, ಎರಡು ಮನಸ್ಸುಗಳು ಕಲೆತಾಗ ಮೂಡುವ ಭಾವನೆ ವರ್ಣಿಸಲಸದಳ. ನನಗೂ ಒಬ್ಬಾಕೆ ಪ್ರಿಯ ಸಖಿಯಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಹೆಸರು, ನಾ ಇಟ್ಟ ಹಾಗೆ - "ಸೀತಾ"ಕುಮಾರಿ ಅಂತ. ( ಈ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬ ತಮಿಳನೋ ಅಥವಾ ತೆಲುಗನೋ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಜನಗಳು ಮಾತ್ರವೇ 'ಶಾರದ' ಅನ್ನೋಕೆ 'ಸಾರದಾ' ಅಂತಲೂ, 'ಶ್ರೀನಿವಾಸ' ಅನ್ನೋಕೆ ' ಸ್ರೀನಿವಾಸ' ಅಂತಲೂ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಸರಿಯಾಗಿ ಉಚ್ಛಾರ ಮಾಡೋದು. :P ಕನ್ನಡವೇ ಚೆಂದ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ.) ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗಿರಬಹುದಲ್ಲವೇ ನನ್ನ ನಲ್ಲೆಯ ಹೆಸರು "ಶೀತಕುಮಾರಿ" ಅಂತ?ಏನಪ್ಪಾ ಇವನು, ಶೀತ ಅಂತಾನೆ, ಪ್ರೇಯಸಿ ಅಂತಾನೆ., ಮರ್ಲು ಹತ್ತಿತ್ತಾ ಇವನಿಗೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸ್ತಿದೀರಾ?

ನಂಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಶೀತ ಆಗೋದು. ಪ್ರಣಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೇಯಸಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಜೊತೆಗೆ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ ತಾನೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ? ನನ್ನ ಉತ್ತರ - ನನ್ನ ಶೀತಕುಮಾರಿ ಸದಾ ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇರ್ತಾಳೆ. ಹೇಗಂದ್ರೆ, ಪ್ರತೀ ಸಾರಿ ಶೀತ ನನ್ನನ್ನ ಅಪ್ಕೊಂಡಾಗ್ಲೂ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ೬ ತಿಂಗಳು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ ಇರ್ತಾಳೆ. ಆಯ್ತಲ್ಲ, ೨ ಸಾರಿ ಅಂದ್ರೆ ೧ ವರ್ಷ! ಹೆಂಗೆ ನಮ್ ಜೋಡಿ? ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಣಯ ಚೇಷ್ಟೆ ಎಷ್ಟು ಅತಿರೇಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ, ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಮಲ್ಗಿದ್ದವ್ರಿಗೂ ನಿದ್ದೆಯೇ ಇರೋಲ್ಲ. ( ದಯವಿಟ್ಟು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಬೇಡಿ! ಕೊಳಕು ಮಂಡೆಗಳಿದ್ರೆ  ನನ್ನ ತಪ್ಪಲ್ಲ, ಹೆ ಹೆ!! ) ಹೀಗೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಚಿತ್ರಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ, ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಧೂಳೇಳಿಸುವ  ವಾಹನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಧೂಳೇಳಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋದಾಗ(!!) ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾಗಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ಆವಿರ್ಭವಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ! ಪ್ರಳಯದ ಮುಂಚೆ ಬಡಿಯುವ ಸಿಡಿಲುಗಳ ಸದ್ದೇ ನಾಚುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸೀನುಗಳು, ಫೆರಾರಿ ಕಾರ್ ಕೂಡ ನಾಚಿ ನಿಂತು ಬಿಡುವಂಥ ಉಬ್ಬಸದ ಸದ್ದುಗಳು! ಆಹಾ, ನಿಮಗೆ ಸಿಕ್ತಾಳೆಯೇ ಇಂಥ ಪ್ರೇಯಸಿ?

ನನ್ನ ಮತ್ತು ಶೀತಳ ಜೋಡಿ ಕಂಡು ಕರುಬುವ ಮಂದಿ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲದಿರುವಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ದಾರೆ! ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಮೊದಲನೆಯಾಕೆ. ನನ್ನ ಈ "ಅನೈತಿಕ" ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಲು ಆಕೆ ಪಟ್ಟ ಪಾಡುಗಳು ಹೇಳತೀರವು. ಬಿಸಿನೀರು ಕುಡಿದರೆ ಸ್ಥಿಮಿತಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಒಲೆ ಹಚ್ಚಿ ನೀರು ಕಾಯಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆಯುರ್ವೇದ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದಾಯಿತು, ಹೋಮಿಯೋಪತಿ ಕೂಡ ಆಯ್ತು. ಆಲೋಪತಿಯಂತೂ ನಡೀತಾ ಇದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಮೊಸರನ್ನಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣವಾದರೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಜ್ಜಿ ಬೋಂಡಗಳಿಗೆ. ಒಂದು ಜೋಡಿಯನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಎಂತೆಂಥ ವಿಧಾನಗಳು ನೋಡಿ!

ಹೀಗೆಲ್ಲ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಶೀತಳ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಏನೇ ಇರಲಿ, ನಾನು ಅವಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದಾಗ ಚಿಮ್ಮುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಧಾರೆಗೆ ತಡೆ ಉಂಟೆ? ಹತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತು ಕರವಸ್ತ್ರಗಳಾದರೂ ಸಾಲವು. ಅಷ್ಟು ಅಗಾಧ ನನ್ನ ಅವಳ ಬಂಧ. ಇಂಥ ಬಂಧವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದರೆ ಅವಳು ಎಷ್ಟು ಕೊರಗಿ ಸೊರಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾಳೋ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ನನ್ನದು. ನನ್ನಂಥ ಸಹನಾಶೀಲ ಪ್ರಿಯತಮ ಅವಳಿಗೆ ಎಂದಿಗಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಾನೆಯೇ? ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್. ಈಗಲೂ, ಇದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಿರುವಳು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕೊನೆಯಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಟ್ಲೀಸ್ಟ್ ನಾನೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊತೀನಿ. ಬರಲೇನು?